Stoepverkoop / Volkskrant Conceptman 24 feb 2015

Moet niks van straatverkopers hebben, weten ze me toch iets te verkopen.

De zon schijnt als ik uit de deur van de fietsenhandel stap. Nieuwe fiets aan de hand, blij als een kind. Loop een paar meter over de stoep, speurend naar een breed gat tussen de parkeerde auto’s want ik wil geen trekhaak tegen m’n glanzende RAL 7033 lak. Staan er opeens twee benen in een blauwe overall in beeld, op hippe vrouwenschoenen. ‘Mag ik wat vragen?’ Petitie, schiet er door me heen, want de jongedame heeft een klembord met papieren. Zucht. Voor zeehondjes, tegen plastic soep, maakt niet uit. Snel tekenen en dan zwevend naar huis rijden. Maar een kwartier later sta ik er nog en heb ik een contract getekend. Ik vlieg nooit in straatverkopers. Hoe is het zover gekomen?

Lage assertiviteit: Ik was licht euforisch dus ‘sorry schat ik heb haast’ kwam er niet op tijd uit. Charmante verkoopster, ook.

Ideële signalen: Er staat ‘vandebron’ op haar overall, dat klinkt heel puur. Op het klembord keurig geplastificeerde plaatjes van boeren. Ze zegt iets over groene stroom (heb ik al, maar toch)

Nieuwsgierigheid: Huh, elektriciteit groeit niet bij de boer, hoe zit dat?

Storytelling: Goed verhaal: varkensboeren maken stroom van vergistende mest, een meubelboer doet het met houtsnippers, een biologische landbouwer heeft een windmolen op ‘t erf. Je koopt hun overproductie, geen marges: boeren krijgen meer en jij betaalt minder. Op dat moment is het al helemaal mis - of helemaal raak, vanuit de verkoper gezien. Als je eenmaal in gesprek bent, kan het echte werk beginnen.

Vertrouwen winnen: Vrees niet, Vandebron is okay: een geplastificeerde kaart met logo’s van hun partners: Triodos, Consumentenbond, Vereniging Eigen huis, hoe degelijk wil je het hebben?

Boter bij de vis: De NSA is er niks bij: Vandebron typt je adres in op een iPad, weet exact hoeveel je gebruikt en betaalt. Et voila: veel groener en 10% goedkoper.

Keuze aanbieden: Slim. Niet of je meedoet, maar hoe: je mag zelf een boer kiezen. Als vegetariër wil ik natuurlijk liever biologische landbouwwind dan varkensmeststroom.

Barrières wegnemen: Relax. We mailen je een finaal voorstel, je hebt 14 dagen bedenktijd en Vandebron regelt de hele overstap.

Deal sluiten: Geen goede tegenargumenten, enthousiasme van de jongedame helpt bij de gunfactor: ik teken.

De druk helpt mee. Ik wil op m’n nieuwe fiets rijden. Zij willen verkopen. Ook een weldenkend mens komt in een soort hypnotische toestand. Dat valt me vies tegen van mezelf: ik zoek zulke zaken altijd rustig op de bank uit, voor ik switch. Nu zit ik achteraf online naar adders te grasduinen. Niks gevonden, Vandebron is een prima club. Waarschijnlijk was ik sowieso bij ze beland, maar een jaar later. Mijn Greenchoice-liefde was al bekoeld: google op “Rexwinkel, Bokhove, Dagobert Duck” en je begrijpt waarom. Mijn lage assertiviteit en latente ongenoegen met Greenchoice was in Vandebron’s voordeel, de rest was verkooptechnisch vakwerk. ‘Schat, ik ben thuis! Wil je m’n nieuwe fiets zien? O trouwens, we hebben ook een nieuwe energieleverancier.’

Scato van Opstall