Buitenkunst



Stel je bent buitenreclame-exploitant en je mag een stukkie weiland langs de A4 uitbaten. Je kunt niet kiezen: wat zou daar nou beter werken? Een billboard, of zo'n paal, of misschien een reusachtige peperbus? Of een LCD TV scherm, ja dat is lekker modern. Maar dat mag niet van de Rijksdienst Wegverkeer, bewegende reclame leidt te veel af van de file. Nachten ligt onze exploitant te woelen, tot hij eindelijk in een comateuze slaap valt en een bizarre droom krijgt. In een futuristische zweefauto glijdt hij langs de A4 en ziet een weiland met een blauwe doos waar een witte vis uit steekt. De volgende ochtend wordt hij wakker met een grijns. Na jarenlang mediaruimte voor creatieve uitingen te hebben verhuurd, voelt hij zichzelf ook eens heel creatief. Blauwe doos, witte vis, wow. Dat gaat niemand meer van hem afnemen. Z'n vrouw zegt: "Dat blauw snap ik nog wel, want onze website is groen en daar zit ook blauw in, en een beetje geel natuurlijk. Alleen die vis. Ik bedoel, onze zaak heet geen Haring, Tonijn of Zalm zelfs geen Visser. En zo'n raar wit beest, dat leidt ook een beetje af van de boodschap van je klanten." Vrouwen, altijd wat. 

Dat vindt ook de marketing manager van Samsung Nederland. Zijn echtgenote reed gister langs De Vis. Daar was een ondiepe grijze locker tegenaan gezet, met de tekst SAMSUNG KOELKASTEN en nog iets onleesbaars. Zeker voor modellen met een speciaal niet-geurend viskoelvak? "Nee schat, hè je begrijpt ook nooit iets, dat is de introductie van de G-serie. Weet je wel, die meer inhoud bieden binnen dezelfde buitenmaat zonder aan energiezuinigheid in te boeten." Samsung is reddeloos verloren, maar het debiele broertje van JCDecaux kunnen we misschien nog helpen door z'n vis conceptueel aan te scherpen. Campina kan vast wat Botergoud bij De Vis doen, iets met Hollandse Nieuwe kan ook - met Uitjes van het Groente & Fruitbureau. Bij Aegon wordt de Pensioenvis duur betaald en Greenpeace kan 'm uitroepen tot laatste tonijn, want de Middellandse zee is bijna leeg. En als onze beste bureaus niks zinvols meer kunnen verzinnen, geen nood. Hillenaar is precies de zichzelf bedruipende kunstenaar die ons kabinet voor ogen staat. Binnenkort worden onze snelwegen verrijkt met een vork in een paarse damschijf, een damesbeen uit een roze piramide en een groot bot uit een poepbruine bal. Reclamemaken is eindelijk kunst geworden.

Scato van Opstall